Mutfakrasi
07 Aralık 2013
Karşımda titreyen biri kız diğeri erkek aşçı adayı...

Önlerinde bir sepet dolusu meyve, sebze ve et var, yemek yapmalarını isteyeceğim. Beğendiğim yemek, mutfağımın yeni kölesi olacak!

Kız zayıf ve 1.50 boylarında. Erkek 1.80 yaklaşık 80 kilo civarında,kalın bir ses tonu ve kızgın bir ifadesi var...

Sonuç: Kız daha iyi yemek yaptı ve midemde her hangi bir kramp durumu yok!

Bu durumda “kızı işe başlatacaksın o zaman” dediğinizi duyuyorum... Bu durumda mutfakrasi mi demokrasi mi olmalı?

Minyon daha iyi yemek yaptı, pişirme tekniklerini uyguladı, mise en place'de sıkıntı çekmedi vs..

Koca adam xl chef ceketinin içine girdi, hatta açık mutfakta çalışırken müşteri tarafından “şef” olarak algılandı, çok fazla konuşmadan yemeğini yapıp siparişleri takip etti...

Kız mutfaktaki mesafeli ve net tavrıyla insanları korkuttu ama iyi yönde değil!

Bu durumda herkesi durduracak eli spatulalı sert adamı mı hamakta sallamalı?

Kültürümüz kadını evinin şefi olarak neden görmek ister?

Mutfakların sıcak, kalabalık, her köşesinde farklı tehlikeleri olan yerler olduğunda hem fikir olduğumuzu düşünüyorum. Korsanlardan oluşan mutfaklarda kaptan ve onun ekibine ihtiyaç vardır- prensese değil!

Belki bunu söylediğim için kızacaksınız ancak erkek şeflerle aynı fırsatları yakalamak istiyorsanız bu uç durumlara ayak uyduracaksınız! Toplumun giydirdiği kadın kimliğinden selülit kremi reklamındaki kadın gibi üzerinizden çıkaracaksınız!

Kariyerim boyunca bir çok kadın aşçıyla çalıştım. En unutulmazı “Min”di.

1.90 boyunda 90 kusur kiloda (amanın!), kalın bir ses tonuna sahip, etrafını gerecek kadar mimik yapabilecek kapasitesi olan ben , kalibresi oldukça yüksek olan mutfakta sadece amuse bouche ve soğan halkası kızartırken, 1.40 boyundaki, gözlüklü, sıska Min koca bir et istasyonunu- et fabrikasyonu dahil olmak üzere -yönetiyordu. Evet manikürlü elleri yoktu, kolları yanık içinde, birk’leri (birkenstock adı altında mutfak terlikleri) parçalanmış, bol siyah kargo pantalonu, önlüğü boynundan bağladığından dolayı tahta gibi duran bir vücut, Füme Chanel kokan, içi ciddi keskin bıçaklarla dolu olan bir çantayla dolaşan manyak bir kızdı. “-mısın,-misin” soru eki yerine popoya şaplak atmak işini en hızlı yaptırma yöntemiydi!!!

Yemek yapmak güzel bir duygudur, güzel bir işdir. Ve umarım bir gün mutfaklardaki kadın-erkek oranı denge noktasını bulur! Ancak güzel olduğu kadar fiziksel güç, sabır ve sağduyu isteyen bir meslek olduğunu unutmayalım ve abartılı özür dilemeyelim, mutfakta ağlamayalım, sorumluluktan uzak durmayalım, dışarda 150 kişi yemek beklerken kimseye küsmeyelim. Eğer lanet olası kasaları tek başına kaldıramıyorsanız da şınav çekin derim.